YES !! nog maar een heel even  en dan mogen ook wij naar Curacao. Op 19 januari vliegen wij (Willem en Hilda) met onze zoon Jason naar Curacao.

Jason werd ruim 16 jaar geleden veel te vroeg (na 29 weken) geboren als middelste van een drieling. 

Na ruim dertien weken ziekenhuis mochten ze allemaal tegelijk naar huis. De eerste twee jaar ontwikkelde Jason zich langzamer dan zijn twee broertjes wat wij als ouders eigenlijk wel een beetje lekker vonden want als er drie tegelijk gaan kruipen,lopen,huilen ondeugend zijn kom je niet echt aan je rust toe.

Toen Jason twee en half was en nog niet echt veel praten en we slecht met hem konden communiceren zijn we in het ziekenhuistraject terecht gekomen. We dachten eerst dat hij doof was maar na allerlei onderzoeken bleek dat niet het geval, en werd er door een arts het syndroom van Rubinstein-Taybi geconstateerd .

Jason zit goed in zijn vel,  houd ontzettend van eten, en van knuffelen. Is erg vrij in zijn gedrag soms wel wat te vrij. Bij Jason moet het programma gaan zoals “afgesproken” is of zoals hij gewend is want 

Jason kan erg koppig zijn en er soms lang in blijven hangen. 

Buiten een paar woorden zoals papa mama oma ja en nee praat Jason niet. Wel kunnen we veel klanken ontdekken. We communiceren door middel van gebaren taal en we zijn in het bezit van een touchy een soort van i-pad waar allemaal picto’s op staan zodat Jason duidelijk kan maken wat hij wil.

We hopen dat we na de dolfijntherapie een beter sprekende Jason krijgen zodat het communiceren beter wordt.

Natuurlijk zullen we iedereen op de hoogte houden via deze site. 

check
www.facebook.com/2s4s.nl
voor het reisverslag